{51} Meksyk, Puerto Vallarta

A oto kartka kończąca całą meksykańską serię. Tym razem już nie od Gerardo, a od Lebena. Sam ją zaprojektował - umawiając się na swapa, miałam do wyboru spośród tysięcy kartek - co prawda jest to kartka reklamowa hotelu, ale co z tego, skoro w piękny sposób ukazuje miasto? A miastem tym jest Puerto Vallarta w stanie Jalisco, nad zatoką Banderas u wybrzeży Oceanu Spokojnego. Ma około 170 tys. mieszkańców. W latach 60-tych gwiazdy Hollywood odkryły uroki tropikalnego raju nad zatoką Banderas. Od tamtej pory Puerto Vallarta stał się jednym z głównych meksykańskich kurortów nad Pacyfikiem. Co roku około 1,5 miliona turystów przybywa tutaj, by rozkoszować się pięknymi plażami, przyjemną o każdej porze roku pogodą, sportami wodnymi i życiem nocnym. Ten nadmorski kurort ciągnie się aż 40 km wzdłuż zatoki, ale jego centrum to Viejo Vallarta, najstarsza dzielnica Puerto Vallarta. Zachowała ona pewne cechy typowej meksykańskiej osady, gdzie domy są kryte dachówką i pobielone wapnem, a brukowane uliczki wiodą w kierunku porośniętych lasami gór. Na Isla Río Cuale, małej wyspie na rzece przecinającej miasto, jest ogród botaniczny, a także wiele butików i kafajek. Co do znaczka - jest to znaczek-nieznaczek ;) Ot, druczek z poczty, a szkoda...

{50.6} Meksyk, Xochimilco

Ostatnia już kartka od Gerardo. Przedstawia miejsce o wdzięcznej nazwie Xochimilco, które jest kolejną pozostałością po azteckiej kulturze. Nazwa ta w języku Azteków znaczyła ,"ziemia, gdzie rosną kwiaty". Jest to dzielnica, w której do dziś zachowało się 180 kilometrów kanałów łączących "pływające ogrody". Z uwagi na wartość historyczną ogrody Xochimilco zostały objęte patronatem UNESCO. "Ziemia kwiatów" jest jednym z ulubionych miejsc wypoczynku i rozrywki, a w weekend całą dzielnicę ogarnia gorączka fiesty. Xochimilco jest znane głównie ze stosowanego tu charakterystycznego sposobu uprawy na poletkach zwanych chinampas oraz utrzymywania dawnych tradycji wiejskich, mimo tego, że od dawna jest już częścią metropolii miasta Meksyk. Nakręcone w dzielnicy filmy, takie jak powstały w latach 40. XX wieku María Candelaria, przyczyniły się do utrwalenia romantycznego wizerunku Xochimilco, zgodnie z którym jego mieszkańcy pływają po kanałach w ukwieconych łódkach zwanych trajineras i mieszkają wśród chinampas pokrytych kukurydzą i kwiatami. Obecnie rolnictwo w Xochimilco nie ma już takiego znaczenia (choć nadal jest istotne), a kanały stanowią niewielki fragment obszaru, który zajmowały w przeszłości.

{50.5} Meksyk, El Mercado de Coyoacán

Przedostatnia już kartka od Gerardo, przedstawiająca tym razem El Mercado de Coyoacán. Jest to oczywiście tradycyjne targowisko, pełne wrzaskliwych przekupek i straganów obfitujących w kontrastujące ze sobą barwne owoce i warzywa. Jako ciekawostkę podam fakt, że w tej dzielnicy, Coyoacán, mieszkała Frida Kahlo i Lew Trocki. Chociaż kartka nie pokazuje żadnego widoczku czy zabytku, i tak mi się podoba - ma w sobie coś meksykańskiego, a przecież o to tu chodzi ;) Jako, że mamy tutaj apetyczne zdjęcie, napiszę może kilka słów o kuchni meksykańskiej, którą uwielbiam. Przede wszystkim łączy ona elementy kuchni tubylczych Indian i hiszpańskich konkwistadorów. Opiera się głównie na kukurydzy i roślinach strączkowych (około 20 różnych gatunków fasoli) i różnych odmianach papryki i chili. Podstawowym surowcem w przygotowaniu wielu potraw jest tzw. masa lub też masa nixtamalera, otrzymana z przemiału ziaren kukurydzy. Tradycyjnie, Indianie meksykańscy moczyli ziarna kukurydzy w ługu wypłukanym z popiołu drzewnego. Kukurydza poddana takiej obróbce ma większą wartość odżywczą i charakterystyczny smak, łatwo rozpoznawalny m.in. w plackach tortilla. Wykorzystanie normalnej mąki kukurydzianej w przepisach na potrawy meksykańskie nie pozwoli więc na pełne odtworzenie charakterystycznych smaków tej kuchni. Współcześnie tortille sporządza się na północy Meksyku z pszenicy (tortilla de harina), zaś na południu z kukurydzy (tortilla de masa).
Obawiam się, że kolejka kartek do wystawienia tutaj jest już tak duża, że muszę porzucić mój system jednej kartki dziennie ;)

{50.4} Meksyk, Pałac Sztuk Pięknych

No, to jesteśmy w połowie kompletu od Gerardo. Na dziś przypada nam piękna kartka z widokiem na Pałac Sztuk Pięknych - Palacio de Bellas Artes. To wspaniałe dzieło architekta Federico Mariscala, odzwierciedlające fascynację stylem art deco. Budowę tego obiektu zakończono w latach 30. XX wieku, kiedy to podczas dyktatorskich rządów Porfirio Díaza Meksyk został przebudowany na modłę ówczesnego Paryża. Pałac słynie z przepięknej sali koncertowej z białego marmuru, specjalnie sprowadzanego z włoskiej miejscowości Carrara, oraz stałych i czasowych wystaw w Centrum Sztuki. W pałacu organizowane są wystawy najznakomitszych artystów współczesnych, ma tu swoją siedzibę również Narodowy Balet Folklorystyczny Mexico. We wnętrzach pięknej i z przepychem wykończonej budowli możemy oglądać jedne z najpiękniejszych malowideł ściennych wszystkich sławnych muralistów meksykańskich, takich jak Camarena, Orozco czy Tamayo. Jak sam Gerardo pisze, jest to duma Meksyku - a ja się nie dziwię, nie tylko za sam monumentalny wygląd tego miejsca, ale także ze względu na moje umiłowanie do teatru ;)

{50.3} Meksyk, Anioł Niepodległości

Trzecia kartka z grubaśnej koperty od Gerardo. Przedstawia piękny nocny widok na symbol Meksyku - Anioła Niepodległości (Angel de la Independencia). Zrobiony jest z brązu pokrytego złotem, czego na tej kartce nie widać. Oficjalnie "Anioł" zwie się Pomnikiem Niepodległości (Monumento de Independencia), a jest to wzniesiona 16 września 1910 roku (w setną rocznicę rozpoczęcia walki o niepodległość słynnym okrzykiem księdza Miguela Hidalgo: "Niech żyje Meksyk, niech żyje Matka Boska z Guadalupe!") wysoka na 36 metrów kolumna zwieńczona bodaj najpiękniejszą w mieście rzeźbą: złotą figurą Anioła, który stał się w pewnym sensie symbolem witalności Mexico City. Sama figura ma ponad 6 metrów i waży około 7 ton. Na dole, po czterech bokach Anioła, usytuowane są cztery pozostałe posągi, reprezentujące Prawo, Sprawiedliwość, Wojnę i Pokój. Tuż obok, na tej samej arterii Paseo de la Reforma ("Aleja z Brązu", były "Trakt Królewski") stoi inna figura, według mnie nic a nic nie ustępująca pięknem poprzedniej, wyobrażająca nagą kobiecą postać z brązu znaną powszechnie jako Diana Łowczyni. Rzeźbiarz - Manuel Olaguibel - nazwał co prawda swoje dzieło Łuczniczką Północy, ale nikt o tym chyba już dzisiaj nie pamięta. Dianę mogliśmy oglądać na pierwszej kartce od Gerardo, o tutaj: [KLIK!].

{50.2} Meksyk, Teotihuacan

Druga kartka od Gerardo, jest przepiękna! Przedstawia miejsce zwane Teotihuacan. Nazwa miasta, która znaczy Tam, gdzie ludzie stali się bogami, została nadana przez Azteków, którzy traktowali opuszczone miasto jak mityczny cmentarz. Teotihuacan mieści się na wysokości około 2300 m n.p.m., między dzisiejszymi miastami Meksyk i Puebla. Miasto było położone na wyspie na środku jeziora, do którego wodę doprowadzono z górskich strumieni akweduktem, którego ruiny zachowały się do dziś. Teotihuacan zostało zbudowane na planie szachownicy. W mieście znajdował się zespół świątynny, ceremonialna aleja otoczona pałacami, place zgromadzeń oraz duży obszar rezydencjalny. Jego historia rozpoczyna się około 100 roku p.n.e. kiedy to skończono budowę piramidy Słońca (na zdjęciu). Stożkowata budowla ma 220 m szerokości i 225 m długości oraz 65 m wysokości. Do budowy zużyto 2 mln ton ziemi, bazaltu i innych materiałów budowlanych. Na szczycie piramidy znajduje się świątynia kultu Słońca. Zachodnia ściany budowli zwrócona jest dokładnie w kierunku, gdzie zachodzi słońce podczas letniego przesilenia. Dalej znajduje się Piramida Księżyca, której wymiary podstawy wynaszą 150 na 120 metrów, natomiast wysokość 43 metry. Podobnie jak Piramida Słońca, zbudowana jest ona z kolejnych tarasów stawianych na skarpach. Przyznaję, że widok jest naprawdę niesamowity, wiele bym dała, żeby móc odwiedzić miejsce tak przesycone dawnymi kulturami...

{50.1} Meksyk, Mexico City

Oto pierwsza z zestawu sześciu kartek, jakie dostałam w pękatej kopercie od znajomego, Gerardo z Meksyku. Spodziewałam się jednej zwykłej kartki w podziękowaniu za jakąś śmieszną przysługę, a tu taka niespodzianka - Thank you so much, Gerardo! Pocztówka przedstawia kilka ujęć Mexico City, konkretniej jego zachodniej strony. Jest to najbardziej zaludnione miasto świata, posiada 8 720 916 mieszkańców, natomiast obszar metropolitarny zamieszkuje 19 231 829 osób (2005 r.) Górne zdjęcie przedstawia posąg Diany Łowczyni, pod nim znajduje się budynek zwany Spodniami (Los Pantalones) ze względu na swój specyficzny kształt. Obok mamy meksykańskie flagi, a na dole World Trade Center. Meksyk został założony w XIV w. przez Azteków (Tenochtitlán). W krótkim okresie stał się ośrodkiem Imperium Azteków. Współczesny Meksyk jest centrum politycznym, kulturalnym i gospodarczym Federacji Meksykańskiej. Mimo że kiedyś był znany jako "Miasto pałaców" i miejsce z najbardziej "przejrzystym powietrzem", gwałtowna urbanizacja i rozwój przemysłowy doprowadziły do przeludnienia i zanieczyszczenia środowiska. W dalszym ciągu można tu znaleźć przykłady współczesnej i kolonialnej architektury oraz liczne parki i muzea. Historyczne centrum miasta i leżące w jego pobliżu pływające ogrody Xochimilco (na jednej z kolejnych kartek) zostały wpisane na listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO w 1987. Co do znaczka, na kopercie były takie cztery, mają one promować bezpieczną jazdę samochodem - jak widać ;)